ခံစားချက်နဲ့ မသွားပါနဲ့။ စည်းကမ်းနဲ့ သွားပါ။ ဘဝမှာ အရေးကြီးတဲ့အရာတွေကို ခံစားချက်အပေါ်ပဲ မူတည်ပြီး ဆုံးဖြတ်လို့ မရပါဘူး။
စိတ်ပါမှ လုပ်မယ်။
လုပ်ချင်မှ လုပ်မယ်။
ပင်ပန်းရင် မလုပ်တော့ဘူး။
မကြိုက်ရင် ရှောင်မယ်။
ဒီလိုနဲ့ အသက်ရှင်နေမယ်ဆိုရင် ကိုယ်ဖြစ်ချင်တဲ့လူ ဖြစ်လာဖို့ ခက်ခဲပါလိမ့်မယ်။
တကယ်တိုးတက်ချင်သူဟာ လုပ်ချင်စိတ်ရှိတဲ့နေ့မှာပဲ လုပ်တဲ့သူ မဟုတ်ပါဘူး။ လုပ်သင့်တဲ့အရာကို လုပ်သင့်တဲ့အချိန်မှာ လုပ်ချင်စိတ်မရှိရင်တောင် လုပ်ဆောင်နိုင်တဲ့သူ ဖြစ်ရပါမယ်။
မနက်စောစောထဖို့ စိတ်မပါလည်း ထပါ။
ဆုတောင်းဖို့ ပျင်းနေလည်း ဆုတောင်းပါ။
ကျမ်းစာဖတ်ဖို့ စိတ်မပါလည်း ဖတ်ပါ။
တာဝန်ယူထားတဲ့အလုပ်ကို မလုပ်ချင်လည်း ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ပါ။
ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ခံစားချက်က အမြဲပြောင်းလဲနေတတ်ပေမဲ့ စည်းကမ်းကတော့ ကိုယ့်ကို ရည်မှန်းချက်ဆီ ဆက်လက်ပို့ဆောင်ပေးနိုင်လို့ပါ။
စည်းကမ်းရှိခြင်းဆိုတာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ်တန်ဖိုးထားတဲ့အရာ၊ ကိုယ်တာဝန်ယူထားတဲ့အရာတွေအပေါ် သစ္စာရှိခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။
ခရစ်ယာန်အသက်တာမှာလည်း ဒီအချက်က အရေးကြီးပါတယ်။ ဘုရားသခင်ကို ချစ်တယ်ဆိုတာ ခံစားချက်ကောင်းတဲ့နေ့တွေမှာပဲ ကိုယ်တော်ကို ရှာဖွေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ နေ့စဉ် ဆုတောင်းခြင်း၊ နှုတ်ကပတ်တော်ကို လေ့လာခြင်း၊ နာခံခြင်းနဲ့ သစ္စာရှိစွာ အသက်ရှင်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။
၁ ကော ၉:၂၇ မှာ ရှင်ပေါလုက မိမိ၏ကိုယ်ခန္ဓာကို ဆုံးမထိန်းသိမ်းကြောင်း ဖော်ပြထားပါတယ်။
‘သူတစ်ပါးကို သွန်သင်ပြီးမှ ငါကိုယ်တိုင်ကျရှုံးသောသူ မဖြစ်စေရန် ငါသည် မိမိကိုယ်ခန္ဓာကို ထိုးနှက်၍ နာခံစေ၏။
စိတ်ပါမှ လုပ်တဲ့သူမဖြစ်ပါနဲ့။ လုပ်သင့်တာကို လုပ်သင့်ချိန်မှာ လုပ်နိုင်တဲ့ စည်းကမ်းရှိသူ ဖြစ်ပါ။
ဒီနေ့ သင်လုပ်သင့်ပေမဲ့ လုပ်ချင်စိတ်မရှိလို့ ရွှေ့ဆိုင်းထားတဲ့အရာက ဘာလဲ။ အဲဒီအရာကို ဒီနေ့ပဲ စတင်လုပ်ဆောင်လိုက်ပါ။
#RobinSharing
#Word4uToday
#PersonalDiscipline
#MyDevotion